I dunno why my head keeps on stressing on a memory of Dad. It's been in my deepest feeling. Seems like it's try to put me into a very deep sorrow surrounded by all the guilt which I already have!! I feel like I can never run away from this feeling. Can't let go.. can't even forgive myself.. Dunno how long I have to live with this. Maybe forever and ever.. But I deserve it!!

--The Song below--dedicated to who I love the most!!!

ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ ใจมันคอยบอกตัวเองอยู่เสมอ ว่าเธอนั้นเป็นสุขไปแล้ว
ทุกครั้งที่ฉันนั้นเห็นภาพเธอ วันคืนเก่าๆก็กลับมาเสมอ มีแต่เธอที่จะไม่กลับมาแล้ว

ยังมีอีกหลายสิ่ง..ที่ฉันยังไม่เคยพูดสักทีและมีอีกหลายอย่าง..ที่ไม่เคยทำจนวันนี้
รัก..รักเธอทั้งหมดของหัวใจ สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน

เธอได้ยินไหมคนดี
อยากขอให้ความรู้สึกที่ฉันมีส่งไปถึงเธอที่แสนดี

"...หากฉันนั้นรู้ตัว ก็คงไม่มัวเก็บมาเสียใจจนวันนี้..."

ป่านนี้จะเป็นอย่างไร จากมาไกลแสนนาน
คิดถึง...คิดถึงบ้าน จากมาตั้งนานเมื่อไรจะได้กลับ

แม่จ๋า แม่รู้บ้างไหมว่าดวงใจดวงนี้เป็นห่วง
ลูกน้อยที่แม่ห่วงหวงอยู่ไกลบ้านเรา

คิดถึงแม่ขึ้นมาน้ำตามันก็ไหล
อยากกลับไปซบลงที่ตรงตักแม่
ในอ้อมกอดรักจริงที่เที่ยงแท้
ในอกแม่..สุขเกินใคร

อีกไม่นาน..ลูกจะกลับไป
หอบดวงใจเจ็บช้ำเกินทน
กับเรื่องราววุ่นวายสับสนและใจคนที่วกวนไม่แน่นอน
จะลืมเรื่องราววุ่นวายสับสน..ไปซบลงที่ตรงตักแม่

P.S. I miss Mommy.. T____T

Love ur jounal!! Read my journal si..love it love it ^^ eiei..

The beginning of my real life at Beijing..Everyday I learn!!!

Miz u.. Miz u my lovely sis!!

อัฟเดต hi5 บ้างจิพี่สาว